விஜய் சேதுபதி: ஹிந்தி பத்தி பேசமாட்டேன் போடா!

 

          ஆர். வி. ஆர்

 

விஜய் சேதுபதி சிறந்த தமிழ் நடிகர். ஹிந்திப் படங்களிலும் நடிக்கிறார். ஹிந்தி, தமிழ் இரண்டு மொழிகளிலும் தயாரிக்கப்பட்ட அவரது புதிய படம் இப்போது வந்திருக்கிறது. அது சம்பந்தமான செய்தியாளர் சந்திப்பில், அவர் ரசிக்காத ஒரு கேள்வி அவரை நோக்கி வந்தது.

 

“தமிழ்நாட்டுல 75 வருஷமா ஹிந்தி எதிர்ப்பு இருக்கு.  இங்க ஹிந்தி தெரியாது போடான்னு சொல்றாங்க. நம்ம மாநிலத்துல ஹிந்தி படிக்கணுமா வேண்டாமா” என்று ஒரு நிருபர் கேட்க, “இந்தக் கேள்வியை என்னை மாதிரி ஆள் கிட்ட கேட்டு உங்களுக்கு என்ன ஆகப்போகுது? இப்ப எதுக்கு இந்தக் கேள்வி? இது தேவை இல்லாத கேள்வி. நாம ஹிந்தி படிக்க வேணாம்னு சொல்லலை. திணிக்க வேணாம்னுதான் சொல்றோம்” என்று அந்த விஷயத்தை அவசரமாகத் தவிர்க்க நினைத்தார் விஜய் சேதுபதி.  அதற்குக் காரணம் இருக்கிறது.

 

பல ஆண்டுகள் முன்பு, ஹிந்தி எதிர்ப்பு என்பது திமுக-வின் அரசியல் பாதையில் ஒரு மைல்கல்லாக இருந்தது. அப்போது ஹிந்தி எதிர்ப்பாளர்களின் அச்சத்தைப் போக்குவதற்காக, 1967-ம் ஆண்டு பாராளுமன்றம் ஒரு சட்டதிருத்தம் செய்தது. அதன் பின்னர், “ஐயோ, ஹிந்தித் திணிப்பு பண்றாங்களே!” என்று ஹிந்தி பேசாத மாநிலத்தில் ஒருவர் பாசாங்கு செய்யவும் முடியாமல் போனது.

 

சுருக்கமாக, என்ன சொல்கிறது அந்த சட்ட திருத்தம்? ஹிந்தி பேசாத மாநிலங்கள் ஒன்று விடாமல், ஹிந்தி மட்டும் மத்திய அரசின் அலுவல் மொழியாக இருக்கட்டும் என்று ஏற்றுக் கொண்டால் ஒழிய, அதன் பின்னர் பாராளுமன்றமும் அதற்கு இசைந்தால் தவிர, ஆங்கிலமும் முன்பு போல மத்திய அரசின் அலுவல் மொழியாகத் தொடரும். இதுதான் அதன் உறுதியான சாராம்சம்.  இதற்குப் பிறகு ஹிந்தித் திணிப்பு என்ற பேச்சுக்கே இடம் நஹி. இந்நாளில் ஹிந்தித் திணிப்பு, ஹிந்தி எதிர்ப்பு என்பது செத்த பாம்பு – இன்றைக்கு வெள்ளையனே வெளியேறு கோஷம் மாதிரி.  

 

பல மொழிகள் பேசப்படும் இந்தியாவில், அதுவும் கல்வியறிவு குறைந்த நமது நாட்டில், அந்நிய மொழி ஆங்கிலம் எல்லா மக்களுக்கான தொடர்பு மொழியாக இருக்க முடியாது. நம் நாட்டில் அதிகப் பிராந்தியங்களில் பேசப்படும் ஹிந்தி அத்தகைய தொடர்பு மொழியாக அமைவது இயற்கை. அனைத்து மக்கள் தொடர்பு மொழியாக அதைக் கற்கும் அவசியத்தை, அதன் பொருளாதார அனுகூலத்தை, அதிகமான தமிழர்கள் இப்போது உணர்கிறார்கள். இந்தக் கால மாற்றமும் சேர்ந்து திமுக-வையும் அதன் அனுதாபிகளையும் மனதுக்குள் பின்வாங்க வைக்கிறது.

மக்களின் உணர்வுகளைத் தூண்டிவிட்டு, கற்பனையான ஒரு பிசாசை உருவாக்கி அதனிடம் இருந்து மக்களைக் காப்பது தாங்கள்தான் என்று பேசித் தங்களை வளர்த்துக் கொள்பவர்கள் திமுக தலைவர்கள். அப்படித்தான் அவர்கள் சிருஷ்டித்த ஹிந்திப் பிசாசுக்கு அவர்களே இன்னும் செயற்கை சுவாசம் கொடுத்துப் பராமரிக்கிறார்கள். அந்தப் பிசாசு நம்மிடையே இல்லை என்று தெரிகிற மாதிரி யார் கேள்வி கேட்டாலும்  திமுக தலைவர்களுக்குப் பிடிக்காது. திமுக-வோடு ஒன்றியிருக்கும் பிரபலங்களுக்கும் அந்த மாதிரிக் கேள்விகள் தலைவலி. விஜய் சேதுபதிக்கு அப்படித்தான் இருந்திருக்கும்.

 

விஜய் சேதுபதி நடிக்கும் ஹிந்திப் படங்களில் அவருக்காக டப்பிங் கலைஞர்களின் குரல் ஒலிக்கிறது. அதனால் அவர் ஹிந்தி சினிமாவிலும் பிழைக்கிறார். ஆனால்  மற்ற பல துறைகளில் வேலை தெரிந்த தமிழ்நாட்டு இளைஞர்கள் ஹிந்தி படித்தால்தானே மற்ற மாநிலங்களில் கிடைக்கும் வேலை வாய்ப்புகளைப் பயன்படுத்த முடியும்?  அவர்களுக்கு ஹிந்தி மொழியறிவும் ஒரு திறன் என்றாகிறதே?  அதை எளிதாக்கித் தருவது தமிழக அரசின் கடமை ஆகிறதே?

 

தாய் மொழியைக் கொஞ்சமாவது விட்டுத்தான் வேற்று மொழியான ஆங்கிலமோ ஹிந்தியோ படிக்க முடியும் என்பதில்லை.  ஆனால் திமுக-வானது தமிழை அழிக்கவந்த மொழி ஹிந்தி, அதைத் தமிழர்கள் முற்றிலும் விலக்கி வைப்பது தமிழைக் காக்கும், தமிழை வளர்க்கும் என்ற மாயத் தோற்றத்தை உருவாக்கியது. படித்தவர்களும் அதில் சிக்கினார்கள், இப்போது வயதானபோது வருந்துகிறார்கள்.

 

ஒன்றைக் கவனியுங்கள். ‘ஹிந்தி அரக்கி’ நடமாடியபோது தனது தமிழைக் காத்துக் கொண்டவர், தாய் மொழியில் வல்லவராக விளங்கியவர், திமுக தலைவராக இருந்த கருணாநிதி. அவர் ‘போரிட்டு அந்த அரக்கியை அடக்கித் தமிழைக் காத்த பின்’ பிறந்தவர் அவர் பேரன் உதயநிதி.  ஆனாலும் உதயநிதி பேசும் தமிழ் சுமார் ரகம்தான். கடமை, கண்ணியம், கட்டுப்பாடும் அதில் கிடையாது. இன்று திமுக இளைஞர்கள் காட்டும் ஹிந்தி எதிர்ப்பு – அல்லது ‘ஹிந்தித் திணிப்பு எதிர்ப்பு’ – அக் கட்சித் தலைவர்களுக்கு மட்டும்தான் லாபம் சேர்க்கும். அவர்கள் காட்டிக் கொள்ளும் தமிழ்ப் பற்றும் போலியானது.  

 

ஹிந்தி எதிர்ப்பை மகுடமாக அணிகிறது திமுக. ஆனால்  அந்தக் கட்சி சில மாதங்கள் முன்பு (16.9.2023) அதிகார பூர்வமாகத் தனது பெயரில்  ஹிந்தி மொழியில் ட்வீட் செய்தது.  “மகளிர்க்கு மாத உரிமைத் தொகை கிடைத்துவரும் போது, ஸ்டாலின்தான் இம் மண்ணை ஆள்வார்” என்ற அர்த்தத்தில் ஸ்டாலின் படம் போட்டு ஹிந்தியில் மார் தட்டியது திமுக. வடமாநில மக்களிடம் திமுக ஹிந்தியில் பேச விரும்புகிறது. ஆனால் தமிழக இளைஞர்கள் ஹிந்தி படிக்க வசதிகள் செய்து அவர்கள் மற்ற மாநிலங்களில் எளிதாக வேலை தேடிக் கொள்ள திமுக உதவாது. நம் இளைஞர்களை இங்கேயே வைத்து அவர்களின் ஓட்டுக்களை அள்ள வேண்டுமே?

 

திமுக-வின் முக்கியத் தலைவர்களுக்கு ஒன்று தெரியும். அவர்களது தொழில் பிரதானமாகத் தமிழகத்தில் நடக்கிறது. திமுக அகில இந்திய அளவில் வளர்ந்து அந்த சக்தியில் அவர்கள் யாரும் இந்தியாவின் பிரதம மந்திரி ஆக முடியாது. அதனால் ஹிந்தி படிக்காமல் இருப்பது, கட்சியினரைப் போடா-வாடா கோஷங்கள் போடவைப்பது, என்பது அவர்களுக்கு நஷ்டத்தைத் தராது. அவர்களின் லாபக் கணக்கு வேறு. கணிசமான தமிழ்நாட்டு எம்.பி-க்களை வைத்து மத்திய ஆட்சியில் பங்கு பெறவேண்டும்.  வேண்டிய பங்கு கிடைத்து விட்டால் போதும். யார் எக்கேடு கெட்டாலும் என்னடா!

* * * * *

Author: R. Veera Raghavan, Advocate, Chennai

வியக்க வைக்கும் விஜயகாந்த்

 

-- ஆர். வி. ஆர்

 

மறைந்த நடிகர் விஜயகாந்த் ஒரு அரசியல்வாதியாகத் தமிழகத்தில் நிகழ்த்திய சாதனை பெரியது. சிலருக்கு அது  பிடிபடாமல் இருக்கலாம்.

 

சுயலாபம் தேடும் அரசியல் தலைவர்கள், ஊழல் மிகுந்த அரசு நிர்வாகம், இவை இரண்டும் இன்று இந்தியாவின் பல மாநிலங்களின் சாபக்கேடுகள். ஐம்பதாண்டுகள் மேலாக இவை தமிழகத்தின் தனி அடையாளம்.  இதற்கான பாதிக் காரணம், சாதாரண வாழ்க்கை நிலையில் வைக்கப் பட்டிருக்கும் பெருவாரியான நமது மக்கள்.

 

நமது நாட்டின் பாமர மக்கள், சாதாரண மக்கள், பொதுவாக நல்லவர்கள். ஆனால் குறைவான படிப்பறிவு, ஏழ்மை மற்றும் இயலாமை காரணமாக அவர்கள் அரசியலில் விவரம் அற்றவர்களாக இருக்கிறார்கள். அவர்கள் நிலையில், அவர்களது அரசியல் அப்பாவித்தனத்தில், அவர்களைக் கட்டிவைத்து, அவர்களை ஏமாற்றித் தேர்தலில் மாறி மாறி ஜெயித்துக் கொழிக்கிறார்கள் அநேக அரசியல் தலைவர்கள்.

 

விஜயகாந்தைப் பொறுத்தவரை அவர் நேர்மையானவர், நியாயவாதி, பிறருக்கு உதவுபவர் என்று அவரது தனிமனிதப் பண்புகளுக்காக லட்சக் கணக்கான சாதாரணத் தமிழர்கள் மனதில் இடம் பிடித்தவர்.  அந்த மக்களின் அபிமானத்தையும் ஆதரவையும் ஒரு நல்ல அரசியல் சக்தியாக, தமிழகத்திற்குப் பயன்தரும் விதமாக, அவர் மாற்ற நினைத்துச் செயல்பட்டார்.

 

2005-ம் வருடம், தேசிய முற்போக்கு திராவிட கழகம் என்ற அரசியல் கட்சியை விஜயகாந்த் தொடங்கினார். திமுக தலைவர் கருணாநிதியும் அதிமுக தலைவர் ஜெயலலிதாவும் உச்சத்தில் இருந்த நேரம் அது. அந்த இரு தலைவர்கள் வழிநடத்தும் கட்சிகளையும் எதிர்க்கவேண்டும், அது நாட்டுக்கு நல்லது, என்ற நோக்கத்தில் விஜயகாந்த் கட்சி ஆரம்பித்தார். அதுவே நினைத்துப் பார்க்க முடியாத தைரியச் செயல்.

 

2006-ம் வருடம் – விஜயகாந்த் கட்சி ஆரம்பித்த எட்டு மாதங்களில் – தமிழகத்தில் சட்டசபைத் தேர்தல் வந்தது.  அப்போது திமுக, அதிமுக ஆகிய இரண்டு முக்கிய கட்சிகளையும் எதிர்த்து, வேறு எந்தக் கட்சியுடன் கூட்டணி வைக்காமல், தனியாகவே எல்லாத் தொகுதிகளிலும்  வேட்பாளர்களை நிறுத்தினார் விஜயகாந்த். முடிவில் அவர் ஒருவர் மட்டுமே தேமுதிக-வின் எம்.எல்.ஏ ஆனார்.  இருந்தாலும் அவர் கட்சி 8.4 சதவிகித ஓட்டுக்களைப் பெற்றது ஒரு சாதனை. பிறகு 2009-ம் வருடம் நடந்த லோக் சபா தேர்தலிலும் கூட்டணி இல்லாமல் தனியாகவே தமிழகத்தின் எல்லாத் தொகுதிகளிலும் நின்ற அவர் கட்சிக்கு 10.1 சதவிகித ஓட்டுக்கள் கிடைத்தன – ஒரு சீட்டும் கிடைக்காமால் போனாலும்.  இந்த அளவு ஓட்டு சதவிகிதங்கள், மற்ற சிறு கட்சிகள் எண்ணிப் பார்க்க முடியாத வெற்றி – அதுவும் கட்சி ஆரம்பித்த குறுகிய காலத்தில்.

 

மேலும் மேலும் விஜயகாந்த் அரசியலில் ஜெயிக்கமுடியாமல் போனதற்கான காரணங்கள் தனி.  மோசமாகி வந்த உடல்நிலையும் அவரை முடக்கியது.

 

திமுக, அதிமுக ஆகிய இரண்டு கட்சிகளையும் “ஒரே குட்டையில் ஊறிய மட்டைகள்” என்று சுருக்கமாக விளக்கினார் பெருந்தலைவர் காமராஜர். அதற்கான காரணங்கள் இன்றும் உண்டு. அந்த இரு கட்சிகளையும் ஆரம்பத்திலேயே எதிர்த்து நின்றது விஜயகாந்தின் அசாத்தியத் துணிவு மற்றும் தேசிய உணர்வுக்கான சான்று.

 

விஜயகாந்தின் கட்சிப் பெயரில் உள்ள “தேசிய” என்ற முதல் சொல்லே, அவர் திமுக மற்றும் அதிமுக ஆகிய இரண்டு கட்சிகளையும் எதிர்த்தார் என்று காட்டியது. ஹிந்தி எதிர்ப்பு என்ற பித்தலாட்டத்தை அவர் செய்யவில்லை. “மும்பை தாரவில இருக்கற தமிழன் ஹிந்தி பேசுறான். தமிழ்நாட்டுல இருக்கற தமிழனும் ஹிந்தி படிக்கறது நல்லது” என்று பேசியவர் அவர். “அன்னைத் தமிழ்மொழி காப்போம். அனைத்து மொழியும் கற்போம்” என்பது அவர் கட்சியின் ஒரு குறிக்கோள்.

 

கருணாநிதி ஜெயலலிதா காலத்திலேயே திமுக மற்றும் அதிமுக-வை எதிர்த்து 8 சதவிகிதம் 10 சதவிகிதம் என்று விஜயகாந்த் வாக்குகள் பெற்றது ஒரு தெளிவான அறிகுறி. அதாவது,  அந்த நல்ல காரியம் தமிழகத்தில் மேலும் வலுப் பெறுவது சாத்தியம், அதற்கான சரியான தலைவர்களைத் தமிழகம் எதிர்நோக்கி இருக்கிறது என்பதை விஜயகாந்த் நிரூபித்தார்.  

 

திமுக, அதிமுக ஆகிய இரண்டு கட்சிகளுமே தேசிய சிந்தனை இல்லாத சுயலாபக் கட்சிகள்.  ஒன்று  பெரிய மட்டை, மற்றது சிறிய மட்டை.  முதலில் சிறிய மட்டை உதவியுடன் பெரிய மட்டையை ஓரம் தள்ளித் தூக்கிப் போட முடிந்தால் அதை ஒருவர் செய்துபார்க்க வேண்டியதுதான். அவர் அளவில் அப்படியும் முயன்றவர் விஜயகாந்த். தமிழக அரசியலில் அவர் வெளிப்படுத்திய முனைப்பும் முயற்சியும், அடைந்த ஆரம்பகால வெற்றியும், போற்றத் தக்கவை.

 

சிவாஜி கணேசன் தனியாக ஒரு அரசியல் கட்சி ஆரம்பித்தும் அவர் ஈர்க்க முடியாத மக்கள் ஆதரவு விஜயகாந்துக்கு நிறையக் கிடைத்தது. சரத் குமார், பாக்கியராஜ், டி. ராஜேந்தர் ஆகிய திரைக் கலைஞர்கள் முயன்று கைவிட்ட அரசியல் களத்தில் நின்று, விஜயகாந்த் பெரிய அளவில் வாக்குகள் சேகரித்தார். அதுவும் நல்ல எண்ணத்தோடு. 

 

2014 மற்றும் 2019-ம் வருட லோக் சபா தேர்தல் சமயங்களில், நரேந்திர மோடி பிரதமராக வருவதை விஜயகாந்த் ஆதரித்தார். அது விஜயகாந்தின் தேசிய உணர்வை, நல்லாட்சிக்கான விருப்பத்தை, காண்பித்தது.   

 

தனிக் கட்சி ஆரம்பிப்பதாக நீண்ட காலம் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார் நடிகர் ரஜினிகாந்த். ஆனால் கருணாநிதி  மற்றும் ஜெயலலிதா இல்லாத தமிழ்நாட்டிலும் அதைச் செய்யாமல், கொரோனா வைரஸைத் துணைக்கு அழைத்து அவர் நிரந்தரமாகப் பின்வாங்கினார்.  

கமல் ஹாசன் என்ன செய்தார்? ஜெயலலிதா காலத்திற்குப் பின்,  கருணாநிதியும் ஆரோக்கியம் குறைந்து செயல்படாமல் இருந்த போது, கமல் ஹாசன் தனிக் கட்சி ஆரம்பித்தார் – ஏதோ நடத்தி வருகிறார். ஒரு சில தேர்தல் தொகுதிகளுக்காக கமல் ஹாசன் இப்போது திமுக-வின் வாசலில் காத்திருக்கிறார். அதிமுக-வைப் பற்றியும் கமல் அதிகம் பேசுவதில்லை. திமுக கைவிட்டால் அவர் அதிமுக-விடம் அந்த சில தொகுதிகளைக் கேட்க வேண்டி இருக்குமோ என்னவோ?  

 

அரசியல் ஆசைகள் கொண்டிருந்த, இன்னும் வைத்திருக்கும், இத்தகைய திரைக் கலைஞர்கள் மத்தியில் விஜயகாந்தின் அரசியல் பணி மகத்தானது, தேசநலன் மிக்கது. தமிழ்நாட்டுக்கான அவரது நல்ல அரசியல் நோக்கம் இனி வேறொரு உத்வேகமான அரசியல் தலைவரால் பூர்த்தியாக வேண்டும். அது நிகழ்வதற்கான ஆரம்ப அறிகுறியும் ஒரு முன்னேற்றமும் ஏற்கனவே தரையில் தெரிகிறது. தமிழகம்  நம்பிக்கையோடு காத்திருக்கலாமோ?

 

* * * * *

Author: R. Veera Raghavan, Advocate, Chennai

நியாயத்தின் முகம் விஜயகாந்த்

 

-- ஆர். வி. ஆர்

 

சில திரைப்பட நடிகர்களிடம் சில விசேஷ தனிமனிதப் பண்புகள் இருக்கலாம். அந்தப் பண்புகள் அவர்களின் நடிப்பையும் தாண்டி எல்லா மக்களையும் பரவலாக ஈர்க்கும். அவர்கள் நடிக்கும் பல கதாபாத்திரங்களில் அந்தப் பண்புகள் அவர்களுக்காக வைக்கப்படும். திரை நடிகரும் தரை மனிதரும் ஒருவரை ஒருவர் உயர்த்திப் பிடிப்பார்கள். அப்படி ஒரு நடிகர், மறைந்த விஜயகாந்த்.

 

விஜயகாந்தின் பண்பு எதுவாக இருந்தது? சாதாரண மக்களுக்கு அவர் நியாயத்தின் முகமாகத் தென்பட்டார். உரத்து நியாயம் கேட்பது அவரது குணமாகப் பார்க்கப்பட்டது.  அத்தகையவர், நாள்தோறும் அநீதியையும் அநியாயத்தையும் பலதரப்பில் எதிர்நோக்கும் சாதாரண மக்களுக்கு உயர்ந்த மனிதராகத் தென்பட்டார்.  இதுதான் விஜயகாந்த் வெற்றியின் நுட்பம். அவரது மனிதத் தன்மையும் அவருக்கு மெருகு சேர்த்தது.  

 

அன்பின் முகமாக இருந்தவர் எம்.ஜி.ஆர். நியாயத்தின் முகமாக இருந்தவர் விஜயகாந்த். போர்க்குணத்தின் முகமாக இருந்தவர் ஜெயலலிதா. இப்போது எளிமையின் முகமாக இருப்பவர் ரஜினிகாந்த். இந்த நடிகர்கள் சாதாரண மக்களின் அபிமானத்தைப் பெற்றது இந்த உயர்ந்த பண்புகளுக்காகத்தான். என்ன காரணம் ஆனாலும் – தனிப்பட்ட வாழ்விலோ, அரசியலிலோ, அரசு நிர்வாகத்திலோ இவர்கள் தவறு செய்திருந்தாலும் – இவர்களைச் சாதாரண மக்களின் மனதிலிருந்து அகற்ற முடியாது.

 

விஜயகாந்த் நியாயத்தின் முகமாக சாதாரண மக்களால் அங்கீகரிக்கப் பட்டார் என்பதற்கு ஒரு உதாரணத்தைப் பார்க்கலாம்.

 

2005 செப்டம்பரில் விஜயகாந்த் தேமுதிக என்ற தனிக் கட்சி ஆரம்பித்தார். அடுத்த எட்டு மாதத்தில் தமிழக சட்டசபைத் தேர்தல் வந்தது. வலுவான திமுக மற்றும் அதிமுக-வை எதிர்த்து, கூட்டணி எதுவும் இல்லாமல், எல்லாத் தொகுதிகளிலும் தனது கட்சி வேட்பாளர்களை நிறுத்திப் போட்டியிட்டார் அவர். முடிவாக விஜயகாந்த் கட்சியில் அவர் மட்டும் தான் ஜெயித்தார்.  இருந்தாலும் தமிழக மக்களின் 8.4 சதவிகித ஓட்டுக்களை அவர் கட்சி மாநிலத்தில் பெற்றது  – அதுவும் திமுக மற்றும் அதிமுக-வை ஒருசேர எதிர்த்துப் பெற்றது. அது மட்டுமே விஜயகாந்தின் அசாதாரண வெற்றி. அடுத்து 2009-ல் நடந்த லோக் சபா தேர்தலில் கூட அவர் கட்சி தனியாகவே நின்று தமிழகத்தின் எல்லாத் தொகுதிகளிலும் போட்டியிட்டது. அதில் அவர் கட்சி ஒரு சீட்டும் ஜெயிக்கவில்லை என்றாலும் மாநிலத்தில் 10.1 சதவிகித வாக்குகளைப் பெற்றது.  ஆனால் இந்த உந்துசக்தியை நிலைநிறுத்தி, பலதரப்பட்ட மக்களிடையே விரிவாக்கி, அரசியலில் மேலும் வெற்றி அடையும் பதவிசும்  சாமர்த்தியமும் அவரிடம் இல்லை. கூடிவந்த உடல் நலமின்மையும் அவரை முடக்கியது.

 

விஜயகாந்தின் ஆரம்ப 8 சதவிகித தேர்தல் சாதனைக்குக் காரணம்: திமுக மற்றும் அதிமுக ஆகிய இரு கட்சிகளும்  அநியாயம் செய்கின்றன, அவற்றை எதிர்க்கவல்ல நியாயவான் விஜயகாந்த் என்று மக்களிடம் இருந்த உள்ளுணர்வு தான். நடிப்புத் துறையில் விஜயகாந்தை விட பன்முகச் சிறப்புடையவர் என்று பேரெடுத்த கமல் ஹாசன் முயன்றிருந்தாலும் அன்று இந்தச் சாதனையைச் செய்திருக்க முடியாது. இனிமேல் கமல் ஹாசனால் அப்படி முயற்சிக்க நினைக்கவும் முடியாது. நடிகர் என்பதையும் தாண்டி விஜயகாந்த் நியாயத்தின் முகமாக  மக்களுக்குத் தோன்றினார், அது விஜயகாந்தின் சிறப்பு என்பதை இந்த ஒப்பீடு உணர்த்தும்.  

 

தமிழக அரசியலில் ஊறி இருக்கும் அநியாயத்தை எதிர்த்துப் போரிடும் நியாயத்தின் முகம்  – அது இப்போது யாரிடம் இருந்தாலும் – நீண்ட காலம் பிரகாசமாக ஒளிரவேண்டும்.  அந்த முகம் தெளிவாக, தீட்சண்யமாக, நேர்மையாக இருந்தால் சாதாரண மக்கள் நிச்சயம் அடையாளம்  கண்டு வரவேற்பார்கள். பார்க்கிறோம் அல்லவா?

 

* * * * *

Author: R. Veera Raghavan, Advocate, Chennai

ஒன்றிய அரசென்று கொட்டு முரசே!

  

    -- ஆர். வி. ஆர்

தேசிய சிந்தனையில் ஒன்றாத கட்சி திராவிட முன்னேற்றக் கழகம்.   ஒரு விஷயம் அதற்கு உதாரணம்.   நமது அரசியல் சட்டத்தில், “India, that is Bharat, shall be a Union of States” என்று இருக்கிறது. சட்டத்திலும் நடைமுறையிலும் இதன் பொருள் விரிவானது.   ‘மத்திய அரசு’ என்று அனைவரும் அழைத்து வருவதை ‘ஒன்றிய அரசு’ என்று குயுக்தியாகச் சொல்கிறது திமுக - அரசியல் சட்டத்தில் ‘Union’ என்று இருப்பதைப் பிடித்துக் கொண்டு. “பாத்துக்க! நான் வேற மாதிரி. நான் இல்லாம நீ இல்லை!” என்று மத்திய அரசிடம் மறைமுகமாக, ஒரு சண்டைக்கார சினிமா ஹீரோ மாதிரி, சவால் விடும் தொனி இதில் தெரிகிறது. அதே சமயம், அரசியல் சட்டம் இந்தியாவை ‘பாரதம்’ என்று தெளிவாகக் குறிப்பிடும் அந்தச் சொல்லை உச்சரிக்கவே திமுக கூச்சப் படுகிறது. காரணம்: ‘பாரதம்’ என்ற சொல்லில் தேசியம் இருக்கிறது!   சரி, தற்போதய மத்திய அரசு ‘ஒன்றிய அரசு’தான் என்று நாமும் இப்படிப் பார்க்கலாம்.

 

நன்றென்று கொட்டு முரசே! – தேச நலம் காக்கும் மோடி அரசாம். உலகம் வியக்கும் தலைவர் – அவர் வாக்கில் செயலில் வித்தகர்.

நாட்டினர் மனதிலொன்றி – இந்த நானிலத்தின் மேன்மையில் ஒன்றி சனாதன தர்மத்தில் ஒன்றி – நல் ஆட்சியில் ஒன்றியவர் மோடி.

அன்னாரின் பண்புகளெல்லாம் – அவர் அரசிலும் ஒன்றி விட்டதே. ‘ஒன்றிய அரசு’ என்றால் – அது பல்வகைப் பொருத்தமன்றோ!

வாழ்கவென்று கொட்டு முரசே! வளர் மோடி அரசைப் போற்றி. ஒன்றிய அரசு இதுவென்று ஓங்கி உரக்கக் கொட்டு முரசே!

Author: R. Veera Raghavan, Advocate, Chennai

வீசிய புயல் பேசிய சொற்கள்

   -- ஆர். வி. ஆர்

‘மிக்ஜாம்’ புயலால் மழையும் வெள்ளமும் சென்னையைத் தாக்கி சேதம் செய்தன. அப்போது சாலையில் கழிவுநீர் கலந்து தேங்கிய தண்ணீரை அருந்தி பசியில் அலைந்தது ஒரு தெருநாய். சில மணிகள் முன் வாகனம் ஏறி இறந்த ஒரு சிறிய ஆமை அந்த நாய்க்கு உணவான நேரத்தில் எடுக்கப்பட்ட படமும், அந்தக் காட்சி உருவாக்கிய வரிகளும் இவை.

 

பாழ்பட்ட வீதியும் பாரா மனிதரும் கழிவுநீரும் மரித்த ஆமையும் இவை நான்கும் சேர்த்து சென்னையிலுனக்கு நான் தருவேன்

நன்றிவிழி முகத்துத் தெருநாய்ப் பிறவியே என்றும் நீ மாந்தர்க்கு விசுவாசம் தா!

    07.12.2023

Author: R. Veera Raghavan, Advocate, Chennai 

அமலாக்கத் துறை அதிகாரி கைது. பின்னணியில் மர்மம் இருக்கிறதா?

           -- ஆர். வி. ஆர்

 

      ஒரு விஷயத்தின் பின்னணியில் மர்மம் இருக்கிறது என்றால் என்ன அர்த்தம்?

     அந்த விஷயத்தைப் பற்றி மேலாகப் பார்க்கும்போது ஒன்று பெரிதாகத் தெரிகிறது, ஆனால் அதை ஆராய்ந்தால் வேறு முக்கிய அம்சங்கள், கசப்பான உண்மைகள் புலப்படும் என்று அர்த்தம். தமிழக லஞ்ச ஒழிப்புத்துறை போலீசார் மதுரையில் மத்திய அரசின் அமலாக்கத் துறை அதிகாரி அங்கித் திவாரியை இப்போது கைது செய்திருப்பதும் அப்படியான விஷயம்.  அதன் பின்னணியில் மர்மம் இருக்கிறது.

          பத்திரிகைகளில், டிவி-யில், வந்திருக்கும் செய்தி இது.

                      

மதுரையில் உள்ள ஒரு அமலாக்கத் துறை அதிகாரி திண்டுக்கல் டாக்டர் ஒருவரை மிரட்டி, அவர் மீது அமலாக்கத் துறை வழக்குத் தொடராமல் இருக்க முதல் தவணையாக இருபது லட்சம் ரூபாய் லஞ்சம் பெற்றார்.  இரண்டாவது தவணையாக, லஞ்சப் பணமான இன்னொரு இருபது லட்ச ரூபாயை அந்த அதிகாரி தனது காரின் டிக்கியில் வைக்கச் சொல்லி பெற்றுக்கொண்டு காரைக் கிளப்பிய பின், லஞ்ச ஒழிப்புத் துறை போலீசார் அவரைத் தங்கள் காரில் தொடர்ந்தனர். வழியில் அந்த அதிகாரியின் வாகனத்தைத் தடுத்து நிறுத்தி அவர் காரிலிருந்த லஞ்சப் பணத்தைப் போலீசார் பறிமுதல் செய்தனர். பிறகு அந்த அதிகாரியின் அலுவலக அறையைச் சோதனை செய்து அவரையும் கைது செய்தனர்.  

 

இந்தச் செய்தியை அறிந்த ஒருவர் மேலாக இப்படி நினைக்கலாம்: ‘மத்திய அரசின் சக்திவாய்ந்த அமலாக்கத் துறை அதிகாரி என்றும் பார்க்காமல், அவர் மீதான லஞ்சப் புகாரில் உடனடி நடவடிக்கை எடுத்த தமிழக லஞ்ச ஒழிப்புத் துறையின் திறமையும் கடமை உணர்ச்சியும் அபாரமானது.’

 

அங்கித் திவாரியின் மீது வந்திருக்கும் லஞ்சப் புகாரின் உண்மைத் தன்மை பற்றி இப்போது நமக்கு முழுதாகத் தெரியாது. கோர்ட்டு விசாரணை செய்து தீர்ப்பு வழங்கட்டும். அவர் மீதான குற்றம் நிரூபணம் ஆனால் அவர் கடுமையாக தண்டிக்கப் படவேண்டியவர்.  சரி, உற்றுப் பார்த்தால்  இந்த விஷயத்தில் நமக்கு விளங்குகிற மர்மம் எது?

 

          தமிழக அரசின் மிக உயர் பதவியில் இருக்கும் ஒரு முக்கிய நபரின் முன் அனுமதி இல்லாமல் இந்தக் கைது நடவடிக்கை வந்திருக்காது. ஏனென்றால் அமலாக்கத் துறை தமிழக அமைச்சர் செந்தில் பாலாஜியைக் கைது செய்து, அதனால் மாநில அமைச்சரவையே ஜன்னி கண்டிருக்கிறது. அவர் சுப்ரீம் கோர்ட் சென்றும் பெயில் கிடைக்காமல் இன்னும் ஜெயிலில் இருக்கிறார். முதல்வர் ஸ்டாலின் இன்றும் செந்தில் பாலாஜிக்கு ஆதரவாக இருக்கிறார், பாசத்துடன் இன்னும் அவரை அமைச்சராக வைத்திருக்கிறார்.

 

தமிழகத்தின் மற்ற மந்திரிகள் ஒன்றிரண்டு பேராவது அமலாக்கத் துறையால் கைதாகலாமோ, தண்டிக்கப்படலாமோ என்பதாக அவர்களின் செயல்பாடுகள் தெரிகின்றன. முதல் அமைச்சர் ஸ்டாலின் குடும்பத்தினரின் கதி, மற்ற சில அமைச்சர்களின் கதியோடு பின்னிப் பிணைந்தும் இருக்கலாம்.

 

தூய நிர்வாகத்திலும் அரசு கஜானாவைக் காப்பதிலும் திமுக-வின் சாதனைகள் சொல்ல முடியாதவை. முழுதாகக் கண்டுபிடிக்க முடியாதவையும் கூட.

 

இத்தகைய கட்சி நடத்தும் ஒரு மாநில அரசு, தங்கள் அமைச்சர்கள் மீது நடவடிக்கைகள் எடுத்து வரும் அமலாக்கத் துறையைச் சார்ந்த ஒரு அதிகாரி மீது லஞ்ச ஒழிப்பு நடவடிக்கையை எடுத்து அவரைக் கைது செய்து, அந்தத் துறை அலுவலகத்திற்குள் 35 பேர்களை அனுப்பி  ஆய்வு செய்து, தனது நடவடிக்கைகளை நன்றாக பகிரங்கப் படுத்தவும் செய்தால் நாம் என்ன புரிந்துகொள்ள வேண்டும்?

 

   பொதுமக்களுக்குத்  திமுக  இதைத்தான் சொல்ல வருகிறது: ‘திண்டுக்கல் டாக்டரை அமலாக்கத் துறை அதிகாரி ஒருவர் மிரட்டி லஞ்சம் வாங்கிய மாதிரித்தான், அதே ரீதியில்தான்,  மத்திய பாஜக அரசானது அமலாக்கத்துறை மூலமாக திமுக அமைச்சர்கள் மீது நடவடிக்கைகள் எடுக்கிறது. அதன் மூலமாக திமுக-வை அடக்கி ஒடுக்கி வைத்துத் தமிழகத்தில் பாஜக வளரப் பார்க்கிறது.‘

 

ஆனால் உண்மை என்ன? அமலாக்கத் துறை திமுக முக்கியஸ்தர்கள் மீது நடவடிக்கைகள் எடுக்கிறது, அவை பெரிய குடும்பத்தை நெருங்கும் அபாயமும் உள்ளது. இந்த நிலையில் பொதுமக்களுக்குத் தங்கள் மீதான சந்தேகம் குறைய அந்தக் கட்சி உத்தமர் வேஷம் போட விரும்புகிறது. பின்னால் வழக்கு எப்படிப் போனாலும், இப்போதைக்கு அந்த உத்தமர் வேஷம் அன்றாட அரசியலிலும் வருகின்ற தேர்தல்களிலும் உதவும்.  அந்த வேஷத்திற்கான ஒட்டு மீசை, ஒட்டு தாடியாக, திண்டுக்கல் டாக்டர் புகாரில் சிக்கிய அமலாக்கத் துறை அதிகாரி கிடைத்திருக்கிறார். பிறகு என்ன? கிடத்த தாடி மீசையை ஒட்டியபடி வேஷம் போட்டுக் கொண்டது திமுக. விஷயத்தை உற்றுப் பார்த்தால் தெளிவாகும் மர்மம் இது தானே?

 

இன்னொன்றையும் நாம் மறக்கக் கூடாது. அந்த அமலாக்கத்துறை அதிகாரி உண்மையிலேயே லஞ்சம் பெற்றிருந்தால், அது வெளி வந்துதான் ஆகவேண்டும், அவர் நீதிமன்றத்தால் கடுமையாக தண்டிக்கப் படவேண்டும். அந்த நிலையில், அது திமுக செய்த நல்ல காரியம் என்றாகும்.  

 

இந்திரா காந்தியின் மத்திய அரசு, நெருக்கடி நிலையை அமல் செய்தது. அந்த சமயத்தில் அவர் 42-வது அரசியல் சட்ட திருத்தம் செய்து, கல்வி என்ற பொருளை மாநிலங்கள் பட்டியலில் இருந்து பொதுப் பட்டியலுக்கு மாற்றினார். அது இன்றும் நிலைக்கிறது. அந்த அரசியல் சட்ட திருத்தத்தின் நோக்கம் இந்திரா காந்திக்கு என்னவாக இருந்தாலும், அது தேசத்திற்கும் மாணவர்களுக்கும் இன்றைய மத்திய அரசால் நல்ல முறையில் பிரயோகிக்கப் படுகிறது. ஆனாலும் இந்திரா காந்தி, இந்திரா காந்திதான், அவர் ஜனநாயக விரோதிதான். அதுபோல் தான் திமுக-வும் அதன் தனிக் குணங்களும். அவற்றை வேஷம் போட்டு மறைக்க முடியாதே? மர்மமாக வைக்க முடியாதே?    

 

* * * * *

 

Author: R. Veera Raghavan, Advocate, Chennai