அம்புஜம் பாட்டி அலசுகிறாள்: இந்திய விமானப்படை தாக்குதல் - பாலகோட்டில் குண்டு, காங்கிரசில் மண்டு

இருதலைக்கொள்ளி எறும்புன்னு ஒண்ணு நிஜமாவே இருக்கா, அது எப்படி இருக்கும்னு யோசிக்கறேளா? கவலையை விடுங்கோ. காங்கிரஸ் கட்சியே அந்த சொரூபம் எடுத்து உங்களுக்கு காட்சி குடுத்திருக்கு. 

இப்ப இந்திய விமானப் படை பாகிஸ்தான் நாட்டுக்குள்ள பறந்துபோய் ஒரு பயங்கரவாத பயிற்சி முகாமை அழிச்சுட்டு வந்ததில்லையா? அதைப்பத்தி காங்கிரஸ் கட்சி கருத்து சொல்றதுக்கு பட்ட பாடு இருக்கே - அதுதான் இருதலைக் கொள்ளி ஏறும்போட தவிப்புங்கறது. எப்படின்னு சொல்றேன். 

போன மாசம் 14-ம் தேதி. ஜம்மு காஷ்மீர் மாநிலத்துல புல்வாமா-ன்னு ஓரு ஊர்ல, நம்ம சி.ஆர்.பி.எப் வீரர்கள் 44 பேரை வெடி வச்சு படுகொலை பண்ணினான் ஒரு பாவி. அவன் ஒரு காஷ்மீர்  தீவிரவாதி. பாகிஸ்தான் நாட்டுல செயல்படற பயங்கரவாத அமைப்பு ஒண்ணு இருக்கே - அதுக்கு என்ன பேர்? ஜூஸ் மாவடு? ஜெய்ஷ் முகம்மது? ஏதோ ஒண்ணு – அந்த அமைப்பு 'நாங்கதான் இந்த நாசவேலைக்கு காரணும்'னு தம்பட்டம் அடிச்சுண்டது.  அதுவும் உண்மைங்கறதுனால, ரண்டே வாரத்துல இந்திய விமானப்படைக்காரா ராவோடா ராவா பன்னண்டு விமானத்துல பாகிஸ்தான் நாட்டுக்குள்ளயே பறந்து போனா. அங்க பாலகோட்-ங்கற ஊர்ல அந்த பயங்கரவாத அமைப்பு நடத்தின பெரிய  பயிற்சி முகாமை குண்டு வீசி அழிச்சுட்டு உடனே பத்திரமா திரும்பிட்டா. இதெல்லாம் உங்களுக்கும் தெரியும்.

நம்ம விமானப் படையோட பராக்கிரமத்தை எப்படி குறைச்சலா பாராட்டணும், எப்படி மந்தமா பாராட்டினா மோடி அரசாங்கத்துக்கு பெருமை எதுவும் சேராது, அதே சமயம் தேசத்தையும் விட்டுக்குடுத்துட்டா மாதிரி தோணக்கூடாதுன்னு கணக்கு பண்ணி, காங்கிரஸ் கட்சி உள்ளூர தவிச்சு ஏதோ சொல்லி வச்சிருக்கு. அது என்னன்னா, கட்சித் தலைவர் ராகுல் காந்தி மூலமா ஒரு துளியூண்டு ட்வீட் குடுத்து முடிச்சிடுத்து: "இந்திய விமானப் படை விமானிகளுக்கு எனது சல்யூட்". அவ்வளவுதான். கப்சிப்.  இப்ப காங்கிரஸ் கட்சியோட ரண்டும்கெட்டான்  நிலைமையை பாத்தா, இருதலைக் கொள்ளி எறும்பை பார்த்த மாதிரின்னு நினைச்சுக்கலாம்.

இந்திய போர்ப் படைகள் 1971-க்கு அப்பறம் பாகிஸ்தான் நாட்டுக்குள்ள புகுந்து தாக்கினது, இப்ப நம்ம விமானப் படை பாலகோட்-டுக்கு போய் குண்டு போட்டதுதான். இது நம்ம விமானப் படையோட வீர தீரம்தான், சந்தேகம் இல்லை. ஆனா, இந்திய பிரதமர் மோடி அதுக்கான ஊக்கத்தையும் ஆதரவையும் குடுக்காம இந்த வீரச்செயல் அரங்கேற முடியுமா?  அவருக்கும் அசாத்திய மனத் துணிவு இருந்தாத்தான இது சாத்தியம்? நாம இன்னொரு நாட்டுக்குள்ள போய் தாக்குதல் நடத்தினா, அதை மத்த நாடுகள்கிட்ட நியாயப்படுத்தணும், அதுக்கான மதிப்பும் மரியாதையும் நம்ம நாடு சேர்த்து வச்சிருக்கணும், அதுக்கு நம்ம நாட்டு பிரதம மந்திரியோட தனிப்பட்ட உலக நன்மதிப்பும் அவசியம். சரிதானே? அப்படின்னா, நம்ம தேசத்தோட மானத்தையும் மரியாதையையும் பாதுகாப்பையும் காத்துநின்ன பிரதம மந்திரி மோடிக்கும் ஒரு வார்த்தை பாராட்டு சொல்றதுதான ஒரு இந்தியனுக்கு அழகு, பெருமை? ராகுல் அதைப் பண்ணலை.

ராகுல் ட்வீட் எப்படி இருக்குன்னா, ஏதோ அரசாங்கத்துக்கோ பிரதம மந்திரிக்கோ தெரியாம, பன்னண்டு விமானப் படை விமானிகள் தானா சேர்ந்துண்டு அவாவா விமானத்துல குண்டை எடுத்து போட்டுண்டு "அரசாங்கமாவது, அவரைக்காயாவது! பாகிஸ்தானுக்கு நாங்களே பாடம் புகட்டறோம்!"னு போய்ட்டு வந்திருக்கா, அப்படிங்கற மாதிரி இருக்கு. ராகுலுக்கு ஒரு அல்ப சிந்தனையும் உண்டு.  'நம்ம நிதர்சனத்தை பேசி, அதுனால மோடி அரசாங்கத்துக்கு பேர் வந்துடக் கூடாது. இந்த சமயத்துல அரசாங்கத்துக்கு எதிர்க்கட்சிகளும் பக்க பலமா இருந்தா அதுவே பாகிஸ்தானை கொஞ்சம் அடக்கி வைக்கும், அதுனால நாட்டுக்கும் நல்லது, அப்படிங்கறதெல்லாம் ரெண்டாம் பட்சம்தான்.  நம்மளோட சின்னத்தனம் வெளிப்பட்டாலும் பரவால்லை. நாட்டு நலன் எப்படியும் போகட்டும்.  மோடி அரசாங்கத்துக்கு எந்த சந்தர்ப்பத்துலயும் இடைஞ்சல் பண்ணிண்டே இருக்கணும்' - இதுதான ராகுல் காந்தியோட ட்வீட்டுக்கு பின்னால உள்ள அர்த்தம்? அதே சமயம், 'நாங்களும் தேசாபிமானிகள்'னு காட்டறதுக்கு, நம்ம விமானப் படை வீரர்களுக்கு அவசரமா ஒரு குட்டி சல்யூட் மட்டும் வச்சுட்டார் ராகுல். அவ்வளவுதான்.

மோடியும் பா.ஜ.க-வும் காங்கிரசுக்கு அரசியல் எதிரிகளா இருந்தாலும், அதுல சமரசம் பண்ணிக்காம நாட்டையும் உயர்த்திப் பிடிச்சு ராகுல் காந்தி ட்வீட் பண்ணி இருக்கணும். எப்படின்னா, அவர் இது மாதிரி அறிவிச்சிருக்கலாம்: “பாகிஸ்தான் நாட்டு பயங்கரவாத பயிற்சி முகாம் மீது  இந்தியா விமானத் தாக்குதல் நடத்தியதை காங்கிரஸ் கட்சி வரவேற்கிறது. இந்திய விமானப் படைக்கு எங்களின்  சல்யூட். தங்கள் மண்ணிலேயே பயங்கரவாதத்திற்கு ஆதரவு அளித்து, அதை இந்திய எல்லையில் பிரயோகம் செய்யும் பாகிஸ்தான் நாட்டுக்கு எதிராக இந்தியாவில் எந்தக் கட்சி ஆட்சியில் இருந்தாலும் இதே போன்ற பதில் தாக்குதலை இந்தியா செய்யும் என்று பாகிஸ்தான் உணரவேண்டும். ஜெய் ஹிந்த்!”

இப்ப மோடி அரசாங்கம் எடுத்த விமானப் படைத் தாக்குதல் மாதிரியே, பயங்கரவாதத்துக்கு எதிரா நடவடிக்கை எடுக்க ஒரு காங்கிரஸ் அரசாங்கத்துக்கு திராணி இருக்குமா? இந்தக் கேள்விக்கு, ’இருக்காது’ன்னு ஒரு குழந்தை கூட சரியா பதில் சொல்லும். இருந்தாலும், இந்திய விமானப்படை பாகிஸ்தானுக்கு போய் ஒரு பயங்கரவாத பயிற்சி முகாமை சின்னாபின்னம் பண்ணிட்டு வந்தப்பறம், பாரம்பரியமான காங்கிரஸ் கட்சி நம்ம அரசாங்கத்துக்கு ஆதரவா ஒரு வார்த்தை சொல்லி கௌரதையா பேசறதுதான சரி, புத்திசாலித்தனம்? காங்கிரஸ் மண்டுகளுக்கு இது புரியலைன்னா, அவாளுக்கு ஒரு உதாரணத்தை எடுத்து வைக்கலாம்.

1971-ம் வருஷம் ராகுல் காந்தியோட பாட்டி இந்திரா காந்தி  நம்ம பிரதம மந்திரியா இருந்தார். அப்ப, கிழக்கு பாகிஸ்தானோட விடுதலை போராட்டத்துக்கு ஆதரவா அந்தப் பகுதில இந்திய படைகள் நுழைஞ்சு, பாகிஸ்தான் படைகளோட சண்டை போட்டு அவாளை சரண் அடைய வச்சது. அதோட, பிரதான பாகிஸ்தான் நாட்டுலேர்ந்து கிழக்கு பாகிஸ்தான் பகுதிக்கு விடுதலை வாங்கி கொடுத்தது இந்தியா. அதுக்கப்பறம், கிழக்கு பாகிஸ்தான் பங்களா தேஷ்னு தனி நாடா இருக்கு. நான் ராகுல் காந்திட்ட கேக்கறேன்:  பங்களா தேஷ் நாட்டை உருவாக்கின பெருமையை யாருக்கு நீ குடுப்ப? துணிஞ்சு ஒரு போர் முடிவை எடுத்து செயல் படுத்தின பிரதமர் இந்திரா காந்திக்கா, இல்லை துப்பாக்கி சகிதமா சண்டைக்கு போன இந்திய போர் வீரர்களுக்கு மட்டும் குடுப்பையா? கிக்கிப் பிக்கின்னு பேசாம நேரா பதில் சொல்லு. அப்ப இந்திரா காந்திக்கு ஒரு பதில், இப்ப மோடிக்கு ஒரு பதிலா சொல்லுவ? அன்னிக்கான பெருமை இந்திரா காந்திக்கு. இன்னிக்கான பெருமை மோடிக்கு. இதானப்பா உண்மை? அடுத்த பிரதம மாதிரியா வரணும்னு ஆசைப்படற நீ, அர்த்தமுள்ள பேச்சா பேசவே மாட்டையா?

ராகுல் காந்தி தலைவரா இருக்கற காங்கிரஸ் கட்சியை இருதலைக் கொள்ளி எறும்புன்னு சொன்னது கூட தப்போ? ரண்டு தலைன்னா ரண்டு புத்தியும் இருக்கணும். ஒரு தலைகூட இல்லாத எறும்பு இருக்குமோ?

* * * * *

Copyright © R. Veera Raghavan 2019

Pulwama Tragedy: Does It Prick Your Conscience?

  

Loving your motherland, you should be quite disturbed over the massacre witnessed at Pulwama three days ago – when a nineteen-year old Islamic terrorist triggered explosives and killed more than forty of India's security forces moving on the Jammu-Srinagar national highway. You will have some troubling questions too.

A chief reason for India not decisively succeeding in the war on terror in Kashmir is this: much of the regional population, including local political leaders in the Valley, are more beholden to separatists and extremists than to India. When militants hold sway over there, and many local politicians too have open or concealed allegiance to them – out of choice and out of fear – people will also tend to trust militants as their true protectors and saviours more than a law-abiding Indian government.  So, militants appear even more powerful to all, and people growing up in Kashmir naturally look up to militants as heroes and saviours.  Pakistan too trains and aids those militants and has gained a soft corner among Muslims of Kashmir. This is well known. 

We are repeatedly failing to win over much of the local population in the Kashmir Valley, alienate the terrorists and vanquish terrorism in the Valley. After all, as a huge nation India is capable of ushering in development in Jammu and Kashmir state, including the Kashmir Valley, on a larger scale and faster pace than what a decadent Pakistan or J&K's selfish local politicians and chieftains could do. This should be obvious to everyone including the Kashmiris. Why is a great nation continuously faltering in Kashmir and suffering such a loss of honour and authority in a tiny part of its land, in the Kashmir Valley?

Assume for a moment that Kashmir, its people and its militancy stay, but that the geography of the rest of India is composed of the United States of America, with Americans living here and Trump ruling from Delhi. Do you think a Delhi-based American government will be failing for long to stamp out terrorism on its own territory, Kashmir Valley, and losing its soldiers like Indians who actually rule from Delhi? No is the answer you'll get.

In the US, Americans take pride in being Americans, as simply belonging to that country. Their Christianity plays no part here. They feel proud as a nation which is affluent and dominating the world in many spheres.  They would feel ashamed to let any group of people in a miniscule part of their own territory hold the nation to ransom and kill or injure American troops for long. The whole of American people and Opposition politicians will also back their government in any stern action on terrorists to impose government’s authority on disturbed areas. India is not strong that way, and we have problems among people too.

In India, Hindus form 80% of the population.  Here, Hindus take pride being in the Hindu religion and revere the many temples, holy places, holy rivers and holy mountains that dot the Indian landscape. They derivatively love India which houses such venerable kshetras or localities. They look upon their land as a protective mother, and almost worship their land as Mother India or Bharat Mata. It is this sentiment of being Hindus that holds them together, and it is that way Indian Hindus love being Indians - not the way of Americans in the US.

Now, look at Muslims of India who form about 13% of the country’s population. They do not revere the land of India for the presence of any place they consider holy, and have no such religious or emotional attachment to the land of India. Their allegiance to their religion is a stand-alone, and it stops there. They don't have much of relish being Indians for non-religious reasons, like Americans love being Americans. Not being idol worshippers, they don't relish calling their country as Mother India and do not share any such sentiment with Hindus.  Still however, many of them would like to multiply and expand their presence in India and diminish the presence of Hindus, which is simply a desire to subjugate Hindus in the land of their origin. 

Sadly, from a very young age many Muslims get infused with a passion to consolidate among themselves and not bond with Hindus. Since it is difficult for anyone to pull away from one’s religious masters, especially among a preaching-oriented Islam, the mental divide between Hindus and Muslims of India is not easy to bridge. This phenomenon is most pronounced in Kashmir, where Muslims vastly outnumber Hindus and the urge to dominate Hindus and distance themselves from a Hindu India is proportionately intense.  Separatists, militants and terrorists among those Muslims appear as protectors of the common people and rule their minds. With all this, when India’s Constitution too supports a special status to Jammu and Kashmir and sanctions exclusive privileges to persons considered permanent residents in that state, the militants and separatists in the Valley feel more entrenched – because, for them, this legal provision automatically separates their state from the rest of India half-way.  It is like thrusting an AK47 in the hands of someone who is just wielding a lathi. These combined realities in Kashmir stand in the background of the Pulwama tragedy.

           

Let the Indian government act against the plotters of the Pulwama carnage. It should know when and how. But Hindus across India have an important thing to do. They must bond among themselves in a deeper and more demonstrative way.  They must not remain disjointed or loosely-joined in their mutual relations. This is not to cause any harm to Muslims of India, but to signal to them that India is the land of origin for the Hindus and that the Hindu character of India cannot be weakened by anyone, but is to be respected by all others in India practising other religions.  This will announce that Hindus are a giant in India, though gentle, and that a giant is not to be teased and tossed. Nothing is a greater tragedy than a giant mentally cowering before a pigmy and not looking a giant. Nothing is a pleasanter sight than a giant treating a pigmy gently and honourably – not also letting the pigmy ride on the shoulders of the giant to look taller and stronger than the biggie. Hindus of India must come together and show such an image of a giant which they are. 

Centuries back, when alien Muslims invaded India and killed and humiliated Hindus, the invaders held strong swords and had their way.  Now Muslims of India hold strong nerves and overawe Hindus in the same India. So there is a need for a robust psychological unity among Hindus themselves for a just equation to settle among all in Indian society. If that happens, wily politicians will realise that taking Hindus for granted and appeasing Muslims for narrow politicking will not be rewarding. We have already seen the benefits of Hindu unity in the protests against Tamil lyricist Vairamuthu who denigrated Goddess Andal, and in the recent Sabarimala solidarity movement in Kerala.   

Indian Muslims, including their mullahs, should know that their ancestors were Hindus, and in any case Indian Muslims live in a Hindu majority nation.  They cannot hope to live a better life elsewhere, even in a Muslim majority nation – least of all in Pakistan – and should be grateful for being in India.

Recognising the strength of the majority people of a nation where one lives as a minority group is no insult, and is the normal courtesy to be shown to the majority. Indian Hindus living in the US or Britain as a minority do it and are happy for it – enjoying no special privileges in those nations. Indian Hindus living in Saudi Arabia or Dubai have also no special privileges for them in those countries and they could be subject to some restrictions over there, and are still contended.

With a healthy and honourable outlook, Indian Muslims too can live with dignity in India without causing anxiety or suffocation to Hindus of India. This awareness among Indian Muslims will promote a true fellow-feeling among Hindus and Muslims who have to co-exist in this nation. So, in different ways Pulwama should prick the conscience of India's Hindus and Muslims and prod them to introspect for their mutual good. But first, the giant should fully wake up, realise his strength and stature and reveal the same, so his gentleness is not abused. He has to help himself, and no government can do it for him. Will he? That’s the big question.

* * * * *

Copyright © R. Veera Raghavan 2019

You Could Call Him Rafale Gandhi

Take this quiz. Who has pronounced 'Rafale', the name of the French fighter jet, more than all others? (A) The jet’s designers; (B) The CEO of the manufacturer, Dassault Aviation; (C) Congress party leader Rahul Gandhi. Yes, C is the right answer.  

Congress President Rahul Gandhi has been talking non-stop about Rafale, maligning prime minister Narendra Modi - even after the supreme court had absolved the prime minister in a public interest litigation over Rafale in mid-December 2018.  If you like to honour the Congress leader for his dogged onslaught, call him Rafale Gandhi.

Rahul has been insanely silly and malicious against Narendra Modi for ordering French-made Rafale fighter jets for Indian Air Force, more for a connected issue. He charged that Modi was instrumental in Dassault choosing Anil Ambani-led Reliance Defence over the government-owned Hindustan Aeronautics, with the makers of Rafale poised to invest, as he alleged, Rs.30,000 crores in a Dassault tie-up with Reliance Defence for subcontract manufacturing of Rafale components in India.  

Four days ago, Rahul Gandhi shot what he imagined was a Brahmastra in his tirade against Modi.  He took off from a recent story in The Hindu - which was itself unconvincing, and gave no basis to Rahul’s claims - and crudely declared at a press meet that Modi "stole" Rs.30,000 crores from India's defence forces and gave it to industrialist Anil Ambani.

Rahul spoke this, quoted in The Hindu of 9th Feb 2019: "I want to speak to every member of the armed force of this nation ... Here, it is absolutely clear that the Prime Minister has stolen ₹30,000 crore of your money, bypassed a process, and given it to his friend Mr Anil Ambani. Please take a look at this ... friends in the Air Force, Generals, pilots ... it is written clearly here that the Prime Minister is a thief. He has stolen ₹30,000 crore from you"

Everyone knows what stealing is. Put simply, stealing is taking away a thing from somebody dishonestly without his consent. Now, what is the stealing Rahul is talking about?  First, what is this money of Rs.30,000 crores and whose money is it that anyone could steal? This is the money of Dassault Aviation, and three other collaborating foreign companies involved in building Rafael jets for India, with all their weaponry. Why is it their money?

As part of India's Rafale deal these four foreign companies - majorly Dassault - will have to invest in many joint ventures they will form with some Indian firms they choose, such ventures to be established for the making of defence equipment in India.  In this process, the four foreign companies including Dassault will totally invest about Rs.30,000 crores in their Indian joint venture firms, make technology transfers to those firms and help the recipient firms manufacture some parts for Rafale jets. Reliance Defence, led by industrialist Anil Ambani, has been chosen by Dassault as one such Indian joint venture partner among thirty others so far firmed up, while many others are yet to engage with Dassault likewise. So, this Rs.30,000 crores is the money of Dassault and three other collaborating foreign companies - though they earn it from India on Rafale, while India benefits in acquiring fighter jets and associated technology transfers - that gets invested in a joint venture with Anil Ambani-led Reliance Defence and with several other entities too.  Mind you, this is not the money which the Indian government is investing.

Come back to Rahul's childish cry. He said money of India's armed forces was stolen. He said the prime minister himself did the stealing. He said that, after stealing, the prime minister had given it to Anil Ambani - all of Rs.30,000 crores. And Rahul calls the attention of India's armed forces - the military, the navy and the air force - and tells the men in uniform directly, "The prime minister has stolen your money."

You don't have to be a super thinker to conclude that in Dassault partnering with Reliance Defence there is no stealing of any money, by anyone, from anyone. For the money that Dassault invests in a joint venture set up in India, Dassault will expect good returns through the quality of the components turned out by the Indian joint venture. For like reasons, the Indian partner in the joint venture too would want the new production facility to perform well. India's Defence Ministry acquiring Rafale jets will also look for quality components from the Indian joint venture firm. All the three have a key stake in, and will look for legitimate benefits from the success of the joint venture. Pure malice alone can see any stealing here - that too by the prime minister, that too from our armed forces.

Have you seen even a local corporator losing all shame, stooping so low, going so cheap and speaking so false - all in public, before mikes and cameras?  Rahul Gandhi alone can do it, because he alone lacks all the shame and all the sense humanly capable to descend to that level. He has a reason too, which is the dangerous part of his prank.

What was Rahul hoping for when he spoke through the media “to every member of the armed force of this nation”? Want to believe that he just wished to quietly canvas for their votes in the Lok Sabha elections three months away by telling them, “Here is a prime minister who stole your money of Rs.30,000 crores, but if I am sworn in as the next prime minister, I won’t steal your funds.  So, vote for the Congress”?  Anyone would be a dud if he fails to see that Rahul’s message carried an instigation of India’s armed forces to be up against an elected government by stoking anger amidst our men in uniform as if their moneys were deliberately looted by the prime minister himself and handed over to an industrialist.  If the instigation has not clicked, it is proof that that our forces are loyal to the nation and are also not fooled by an obviously funny false story Rahul dished out.

Rahul Gandhi should better understand that in Pakistan, a political leader may befriend the army against national interests or remain the army's subservient good boy and aspire to be installed as prime minister, but India is different. Even then no Indian leader should drag our armed forces into the rough and tumble of political fights or play a dirty trick on a rival politician - that too a serving prime minister - by pitting him against the nation's armed forces. It is stupid and dangerous, and could backfire too on the shooter anytime later.

The Congress party knows that earlier, on the 14^th December 2018, the supreme court had dismissed four petitions which, arraigning Narendra Modi also, sought a court-monitored probe into India’s Rafale deal. The court held that no proof was shown that due procedures were not followed or that anything was wrong in Dassault choosing their Indian joint venture partner.  Yet Rahul publicly addressed the armed forces on issues rejected by the supreme court.  Because his immaturity is so vast and his desperation against Modi is so deep. And he still wants to be prime minister.

Yes, Rahul spoke to the armed forces on Rafale after he watched the battle in the supreme court getting lost. But many will not remember that earlier too he lost an attempted game of instigation, playing an identical shot on an identical ball. Then also, Rahul alleged that Rs.30,000 crores was stolen and given to Anil Ambani, but he alleged that the money was stolen from a different person, viz., the government-owned Hidustan Aeronautics. Proof comes from a report of 26^th September 2018 released by ndtv.com which quoted Rahul Gandhi saying this on Twitter:  "Rs 30,000 crore stolen from Hindustan Aeronautics Limited (HAL) and given to a man with no SKILLS in making aircraft. Meanwhile, millions of SKILLED youngsters face the highest unemployment rate in twenty years."  Feeling sad? Or laughing out loud? Either way, you can’t stop worrying on Rahul Gandhi.

* * * * *

Copyright © R. Veera Raghavan 2019

அம்புஜம் பாட்டி அலசுகிறாள்: மேற்கு வங்க முதல்வர் குதிக்கிறார். தை தா! மம்தா!

மம்தா மாமிக்கு இவ்வளவு ஆகாத்தியம் வேண்டாம். ஒண்ணுமில்லாத்துக்கு இப்படியா குதிப்பா? அதுவும் ஒரு மாநில முதல் அமைச்சரா இருந்துண்டு?

கொல்கத்தால ராஜீவ் குமார்னு ஒரு போலீஸ் கமிஷனர் இருக்கார். இப்போதைக்கான விவாகாரம் அவரை சுத்திதான் ஆரம்பிச்சது. என்னன்னா, மேற்கு வங்காளத்துல சீட்டு நிதிநிறுவன மோசடிகள் பெரிய அளவுல நடந்து லட்சக்கணக்கான மக்கள் பணம் ஸ்வாகா ஆனது. அதையெல்லாம் சுப்ரீம் கோர்ட் உத்தரவுப்படி, மத்திய அரசாங்கத்து சி.பி.ஐ போலீஸ் விசாரணை பண்றா. இந்த கேஸை மேற்கு வங்க போலீஸ் நடுநிலையா விசாரிக்க மாட்டா, அவா இந்த கேஸுக்கு சரியில்லைன்னுதான் சுப்ரீம் கோர்ட்டே சிபி.ஐ விசாரிக்கணும்னு உத்தரவு போட்டிருக்கா.  ரண்டு நாளைக்கு முன்னால, சி.பி.ஐ போலீஸ்காரா இந்த கேஸுக்காக அந்த ராஜீவ் குமாரையும் விசாரணை பண்ணணும்னு கொல்கத்தால அவர் வீட்டுக்கு போயிருக்கா.  அப்ப உள்ளூர் போலீஸ்காரா சி.பி.ஐ போலீஸ்காராளை வீட்டுக்குள்ள வரவிடாம வாசல்லயே தடுத்து, வலுக்கட்டாயமா அப்புறப் படுத்திட்டா. இப்ப, மேற்கு வங்க முதல் அமைச்சர் மம்தா பானர்ஜி என்ட்ரி குடுத்து டிராமாவை ஆரம்பிக்கறா.

        மம்தா மாமி நேரா போலீஸ் கமிஷனர் ராஜீவ் குமார் வீட்டுக்கே போனா.   அவரும் உடனே  வெளில வந்து முதல் அமைச்சர் பக்கத்துல பாதுகாப்பா நின்னுண்டார். என்ன காரணமோ, அவா ரண்டு பேரும் ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் எப்பவுமே பாதுகாப்பா இருப்பான்னு தோண்றது. ”ராஜிவ் குமாரை விசாரிக்க சி.பி.ஐ போலீஸ் வந்திருக்கக் கூடாது. சி,பி,ஐ போலீஸை அனுப்பின மத்திய அரசையும் பிரதமர் மோடியையும் கண்டிச்சு நான் தர்ணா பண்ணப் போறேன்” அப்படின்னு பேக்குத்தனமா மம்தா அறிக்கை விட்டார். ”ராஜீவ் குமார் மாதிரி ஒரு தங்கமான போலீஸ் அதிகாரியை பாக்க முடியாது” அப்படின்னும் அவருக்கு சர்டிபிகேட் குடுத்திருக்கா அந்த முதல் அமைச்சர்.

பக்கத்துலயே ரோட்டுல ஒரு பெரிய மேடை போடச் சொல்லி அதுல ஏறி உக்காந்துண்டா மம்தா. பத்திரிகைக்காராளும் டெலிவிஷன்காராளும் வந்துட்டா. மம்தா மாமி பேசிண்டே இருந்தார். ”தேசத்தை காப்பாத்துங்கோ! ஜனநாயகத்தை காப்பாத்துங்கோ! அரசியல் சட்டத்தை காப்பாத்துங்கோ! ஜனங்களை காப்பாத்துங்கோ! ஸாரே ஜஹான் ஸே அச்சா, ஹிந்துஸ்தான் ஹமாரா!” அப்படின்னு அறைகூவல் விட்டா. இதையெல்லாம் கேட்ட போலீஸ் கமிஷனர் ராஜீவ் குமார், ”என் ஒருத்தனுக்கு இத்தனை மகத்தான அம்சமா!”ன்னு மனசுக்குள்ள தன்னோட மகிமையை நினைச்சு பூரிச்சு போயிருப்பார்.   

       மம்தா மாமி தர்ணா பண்ணி பேசும்போது, ”நான் சாகறதுக்கும் தயார்!”னு மனசை உருக்கற ஒரு வார்த்தை பேசினாரே, கேட்டேளா? அது ஏன், என்ன, எதுக்குன்னு புரிஞ்சதா உங்களுக்கு? அது உங்களுக்கு புரியவே இல்லைன்னா, உங்க புத்தி பிசகாம இருக்குன்னு நீங்க திருப்தி பட்டுக்கலாம்.

லோக் சபா தேர்தல்ல மோடியை எதிர்க்கறதுக்கு தேசிய அளவுல ’மஹா கத்பந்தன்’னு எதிர்க்கட்சிகள் ஒரு பெரிய கூட்டணி அமைச்சிருக்காளே, அந்த கட்சி தலைவர்கள் பல பேர் மம்தாவோட தர்ணாவுக்கு ஆதரவுக் குரல் குடுத்தா. ராகுல் காந்தி, சந்திரபாபு நாயுடு, அகிலேஷ் யாதவ், கேஜ்ரிவால், ஸ்டாலின் இப்படி பல தலைவர்கள் அதுல உண்டு. 

     தர்ணா சமயத்துல, ”இது ஒரு சத்தியாகிரகம்!” அப்படின்னும் மம்தா மாமி முழங்கினா. மனசுலயும் சுபாவத்துலயும் துளிக்கூட பணிவு இல்லாதவா எப்படி சத்தியாகிரகத்தை அனுஷ்டிக்க முடியும்? தமாஷ் பண்றவா என்னவும் பேசலாம், அவ்வளவுதான். இந்த களேபரம்லாம் நடந்த மறுநாளுக்கு மறு நாள் – அதாவது இன்னைக்கு – விவகாரம் சுப்ரீம் கோர்ட்டுக்கு அவசரமா வந்தது.  

      மம்தா மாமியும் எதிர்க்கட்சி தலைவர்களும் சொன்ன ஆட்சேபணை எதுவும் சுப்ரீம் கோர்ட்ல செல்லுபடி ஆகல. இன்னிக்கு சுப்ரீம் கோர்ட் என்ன உத்தரவு போட்டிருக்குன்னா, “பாரு ராஜீவ் குமார், விசாரணைக்காக சி.பி.ஐ கொல்கத்தாவுக்கு வந்து நீ இருக்கையா இல்லையா, எப்ப அகப்படுவ, அப்படின்னு முன்ன மாதிரி தேட வேண்டாம். சி.பி.ஐ கொல்கத்தாவுக்கே வரவேண்டாம். மேகாலயா மாநிலத்து ஷில்லாங் நகரத்துக்கு சமத்தா நீயே போய், அங்க சி.பி.ஐ-க்கு முன்னால ஆஜர் ஆகி அவாளோட விசாரணைக்கு முழுசா ஒத்துழைக்கணும். இனிமே சி.பி.ஐ உன்னைத் தேடி வரதுக்கு பதிலா, நீ சி.பி.ஐ-யை நாடிப் போய் நிக்கணும்” அப்படின்னு தொனிக்கற மாதிரி, கௌரதையான சட்ட மொழில சொல்லிடுத்து சுப்ரீம் கோர்ட். இந்த விசாரணை நடக்கும்போது ராஜீவ் குமாரை சி.பி.ஐ கைது பண்ணக் கூடாது அப்படின்னும் சுப்ரீம் கோர்ட் சொல்லிருக்கு.

இப்ப என்ன ஆச்சு? இனிமே ராஜீவ் குமார் விசாரணைக்கு வராம ஒளிய முடியாது, தப்பிக்க முடியாது.  அப்படிப் பண்ணினா அது சுப்ரீம் கோர்ட் அவமதிப்புன்னு ஆகலாம். அவரை இப்போதைக்கு கைது பண்ணவேண்டாம்னு சுப்ரீம் கோர்ட் சொன்னது, அரை லிட்டர் வேப்பெண்ணைல ஒரு சிட்டிகை சக்கரை போட்டா மாதிரிதான்.  சுப்ரீம் கோர்ட் உத்தரவுக்கு கட்டுப்பட்டு இனிமே ராஜீவ் குமார் ஒழுங்கா விசாரணைக்கு வரணும், பதில் சொல்லணும். காலா காலத்துக்கும், அவசியமிருந்தா கூட அவரை சி.பி.ஐ கைது பண்றதுக்கு வழியே இல்லைன்னு அர்த்தமில்லை. 

சி.பி.ஐ விசாரணைல ராஜீவ் குமார் குற்றவாளிங்கற சந்தேகம் வரலைன்னா அவர் பேர்ல கேஸ் வராது. அதுக்கு மாறா, அவர் ஒரு குற்றவாளியா இருந்ததுக்கு ஆதாரம் கிடைச்சா அவர் மேலயும் கேஸ் வரும் – அவ்வளவுதான?  குஜராத்ல உள்துறை மந்திரியா இருந்த அமித் ஷாவைக்கூட, யூ.பி.ஏ அரசாங்கத்து சி.பி.ஐ கைது பண்ணி விசாரணை பண்ணினது. விசாரிக்க முகாந்திரம் இருந்தா, ஒரு போலீஸ் கமிஷனரையும் விசாரிச்சா என்ன தப்பு? அவரை சி.பி.ஐ விசாரிக்கறதே அரசியல் சட்டத்துக்கு முரண் அப்படின்னு கோஷம் போட்ட மம்தா பானர்ஜி, அவரை சி.பி.ஐ விசாரிக்கலாம்னு சுப்ரீம் கோர்ட் சொன்னதுக்கு அப்பறம் “இந்த உத்தரவும் எங்களுக்கு வெற்றி!” அப்படிங்கறார்.  தலை ’கிர்ர்ர்’ருங்கறது.

சுப்ரீம் கோர்ட் உத்தரவிட்ட ஒரு புலன் விசாரணை விஷயத்துல விவஸ்தை இல்லாம நுழைஞ்சு, மம்தா மாமி எதுக்கு இப்படி அதகளம் பண்ணினா? அதுவும், மத்திய அரசு அதிகாரத்துக்கும் மாநில அரசு அதிகாரத்துக்கும் ஏதோ அரசியல் சட்ட அடிப்படையிலேயே மோதல் வந்த மாதிரி எதுக்கு பிகு பண்ணிண்டா? இந்த பித்துக்குளித்தனத்தை எதுக்கு எதிர்க் கட்சித் தலைவர்களும் ஆதரிச்சா?  ஏன்னா, இப்ப சி.பி.ஐ-யை எதிர்த்தா பிரதமர் மோடியையும் பெரிசா எதிர்க்கறா மாதிரி காட்டிக்கலாம்னு மம்தா பானர்ஜி கணக்கு போட்டா. தானே அதை முன்னால நின்னு பண்ணினா, ’மோடியை எதிர்க்கற எதிர்க்கட்சி தலைவர்கள்ளயே நம்மதான் ராணின்னு எல்லாருக்கும் தெரிய வரும், நாம ஆரம்பிச்ச இந்த தர்ணாவுல மத்த எதிர்க்கட்சி தலைவர்கள்ளாம் நமக்கு பின்னாலதான் நிக்கணும், இந்த மோடி எதிர்ப்புல எல்லா பெத்த பேரும் நமக்குதான் கிடைக்கும். வர லோக் சபா தேர்தல்ல, நம்ம மஹா கத்பந்தன் கூட்டணி மோடியை ஜெயிச்சு மத்தில ஆட்சி அமைக்கும்னா, ராகுல், மாயாவதி, அகிலேஷ், மத்த எல்லாரையும் பின்னுக்கு தள்ளிட்டு நான் பிரதம மந்திரியா ஆகறதுக்கு இந்த களேபரம் ஒரு தடாலடி ஆரம்பம்’ அப்படின்னு மம்தா மாமி அசட்டுக் கற்பனை பண்ணி ஏற்பாடு செஞ்ச கூத்துதான் இதெல்லாம்.  

தி,மு.க தலைவர் ஸ்டாலினைப் பொறுத்த வரை,  ’இந்தி எதிர்ப்பெல்லாம் தமிழ் நாட்டுல நடக்காம இருந்தா எவ்வளவு நன்னா இருக்கும்? நானும் இந்தி படிச்சு வடநாட்டு மேடைகள்ள இந்திலயே பேசி, மஹா கட்டபொம்மன்கற பேர் மாதிரி ஏதோ இந்தி பேர்ல ஒரு கூட்டணி இருக்கே, அதுல முக்கிய தலைவரா வந்து, அது ஜெயிக்கும்போது மத்திய அரசுல ’உதவி பிரதம மந்திரி’ன்னு பதவியாவது வாங்க தோதா இருக்கும்’னு நினைக்கலாம்.

ராஜீவ் குமார் என்ன பண்ணினாரோ, ஏது பண்ணினாரோ நமக்கு தெரியாது.  ஆனா அவருக்கு இப்படி மம்தா மாமி மாதிரி ஒரு அனுகூல சத்துரு வந்திருக்க வேண்டாம். இந்த சி.பி.ஐ போலீஸ் அதிகார எதிர்ப்பு விஷயத்துல, மம்தா மாமி இப்ப சிரிப்பா சிரிக்கறதால அவருக்கு ஒண்ணும் பாதகமில்லை. அவர் அடிக்கடி இப்படி தாறுமாறா நடந்துக்கறது வழக்கம். ஆனா அவரை சாய்ஞ்சு இருந்த போலீஸ் கமிஷனர் ராஜீவ் குமார் பேரு இப்ப ரிப்பேர்தான். ஒரு வேளை, பெரிய இடத்துல சேர்ந்துண்டு அவரும் தப்புத்தாண்டா பண்ணிருந்தா, மம்தா புண்ணியத்துல இன்னிக்கு சுப்ரீம் கோர்ட்டே புது உத்தரவு போட்டு விசாரணை வேகம் எடுத்திருக்கு - எல்லாம் நன்மைக்கேன்னு வச்சுக்கலாம். 

   

கடைசியா, டிராமா அரசியலைப் பத்தி பொதுவா ஒரு வார்த்தை. வெள்ளைக்காரன் இந்தியாவுல கொள்ளை அடிச்சான், ஆனா கூத்தடிக்கலை. சுதந்திர இந்தியாவை ஆள்றவா ரண்டையும் பண்றான்னு உங்களுக்கு தோண்றதா? என்ன சொல்றேள்?

* * * * *

Copyright © R. Veera Raghavan 2019

அம்புஜம் பாட்டி அலசுகிறாள்: பிரியங்கா அரசியலுக்கு வந்தாச்சு!

          வந்துட்டயா, பிரியங்கா காந்தி?

அரசியலுக்கு நீ ஏன் வந்தேன்னு நான் கேக்க மாட்டேன். அது சமுத்திரம் மாதிரி. அது கிட்ட யார் வேணும்னாலும் வருவா. சில பேர் காலை மட்டும் நனைச்சுக்க வருவா. சில பேர் நீச்சல் அடிக்க வருவா. சில பேர் ஆழ் கடலுக்கும் போவா. ரொம்ப பேர் அதுல குப்பையை வீசுவா. சில பேர் மாசு பட்ட கடல் நீரை சுத்தம் பண்ண வருவா. இன்னும் சில பேர் வேற தினுசு - ஒருத்தர் என்ன பண்ணினார்னா, சமுத்திரத்துலேர்ந்து தள்ளி நின்னு மத்தவாளை பார்த்தார். அப்பறம் காலை மட்டும் நனைச்சுண்டார். அப்பறம் ஒரு பெரிய மனுஷர் தாஜா பண்ணி தள்ளிவிட்டதுனால உள்ள விழுந்தார். தள்ளிவிட்டவாளே தாங்கிப் பிடிச்சதால தண்ணீர்ல முழுகாம பத்து வருஷம் தப்பிச்சு "நானும் சமுத்திர நீச்சல் வீரன்"ன்னு திருப்தி பட்டுக்கறார். ஆமா, மன்மோகன் மாமாவைத்தான் சொல்றேன்! உங்கம்மாக்கு இது நன்னாத் தெரியும். சரி, உன் கதைக்கு வரேன்.

மன்மோகன் மாமா மாதிரி நீ யார் தள்ளிவிட்டும் அரசியல்ல குதிக்கலை. பலபேர் உன்னை அழைச்சாலும் எதிர்பார்த்தாலும், இத்தனை வருஷம் நீ பட்டும் படாமலும் தள்ளி நின்ன. இப்ப வந்திருக்க. அம்மாவும் அண்ணாவும் உன்னை அரசியலுக்கு இழுத்திருக்கலாம். ஆனா உன் பாட்டி இந்திரா காந்தியை நினைவு படுத்தற மூக்கும் முகமும் உனக்கு இருக்கு. அதுவே அரசியல்ல உனக்கு பி.எஸ்.எல்.வி ராக்கெட் கட்டி விட்ட மாதிரின்னு நீ நினைச்சா தப்பில்ல.

முக சாயல் போக, உனக்கும் உன் பாட்டிக்கும் என்னெல்லாம் வெறுபாடுன்னு நீ யோசிச்சு பாத்திருக்கையா? உன் பாட்டியோட அப்பா, அதான் உன் கொள்ளுத் தாத்தா நேருவைப் பத்தி தெரியுமில்லையா? காங்கிரஸ் கட்சிலயும் அரசியல் உலகத்துலயும் அவர் ஒரு ராஜாவா இருந்தார். அவர் மறைஞ்ச போது இந்திரா காந்திக்கு 47 வயசு பூர்த்தியாக இருந்தது. நேரு இருக்கற வரைக்கும் கட்சில இந்திரா காந்திட்ட யாரும் பெரிசா எதிர்பார்க்கலை. இந்திரா தன்னோட அப்பாக்கு ஏதோ உதவியாளரா இருந்து ஒத்தாசை பண்ணினார். ஒரு தடவை கட்சித் தலைவரா கூட இருந்தார். ஆனா அரசியல்ல நேருவை காப்பாத்தறதுக்கோ, அவருக்கு பலம் சேக்கறதுக்கோ இந்திராவோட உதவி தேவைப்படலை. நேருவை வைச்சுதான் முதல்ல இந்திரா காந்திக்கு பேர். பின்னால, நேரு போனதுக்கு அப்பறம், உன் பாட்டி  தனக்குன்னு ஒரு பெரிய பேரையும்  சக்தியையும் தானே வளர்த்துண்டார். உன்னைப் பொறுத்தவரை, நீ 47 வயசை கடந்தாச்சு. இப்ப காங்கிரஸ்ல உன்னை ஒரு பொதுச்செயலாளர்னு ஆக்கிருக்கா. இந்த கட்சிப் பதவியோட நீ அரசியல்ல தீர்மானமா நுழையும்போது, உன்னோட பின்னணி மெச்சிக்கறா மாதிரி இல்லையேம்மா! எப்படின்னு கேக்கறையா?

பத்து வருஷம் மன்மோகன் மாமாவை பிரதம மாதிரின்னு ஒரு கயத்துல கட்டி வச்சுண்டு ஆட்சி அதிகாரத்தை நடத்தினா உங்கம்மா சோனியா காந்தி. அந்த சமயத்துல, அநேக தப்பு காரியங்கள் பண்ணி, கூட இருந்தவாளும் தப்பு பண்ண அனுமதிச்சு, எல்லா கெட்ட பேரையும் சம்பாதிச்சா உங்கம்மா.  உங்க அண்ணா ராகுல் காந்தி இருக்கானே, அவன்தான உனக்கு பொதுச்செயலாளர் பதவி குடுத்தான்? அவன் சங்கதி ஊருக்கெல்லாம் பிரசித்தம். குழந்தைத்தனம், பித்துக்குளித்தனம் இது மட்டுமே இருந்தாலும், நேரு குடும்பத்து ரத்தம் உடம்புல ஓடினா அதுவே பிரதம மந்திரி ஆகறதுக்கு தகுதின்னு நம்பற அசட்டுப் பிள்ளையா இருக்கான் அவன். இதான் அரசியல்ல உனக்கு பொறந்த வீட்டு சீர். புகுந்த வீட்டை பார்த்தா, உன் ஆத்துக்காரர் வத்ராவோட பிரதாபத்தைக் கேட்டு முகம் சுளிக்கறா மாதிரித்தான் இருக்கு. 

     உங்க பாட்டி அரசியல்ல பலமா நுழைஞ்ச போது அவாளுக்கு உன் மாதிரி பொறந்தாத்து புக்காத்து பழி இல்லை - பொறந்தாத்து பெருமையும் மகிமையும் மட்டும் இருந்தது. இன்னொண்ணு, உங்க பாட்டி தீவிரமா அரசியலுக்கு வந்த சமயம், காங்கிரஸ் கட்சி இப்ப மாதிரி நோஞ்சானா இல்லை, உங்க பாட்டியும் தன் குடும்பத்துல யாரையும் தேத்தி விடறதுக்காக வரலை. நீயோ, தத்தி தடுமாறர உன் சகோதரனை காப்பாத்தறதுக்காக வந்திருக்க - இதுல ஒரு ரகசியமும் இல்லை. பாட்டி மூக்கை மட்டும் பிரதானமா வச்சுண்டு அரசியல்ல நீ எப்படிம்மா பொழைச்சு முன்னுக்கு வரப் போற, காங்கிரஸ் கட்சியை கைதூக்கி விடப் போற?

நீ காங்கிரஸ் கட்சியை பலப்படுத்தணும்னா உங்க பாட்டிக்கு இல்லாத ஒரு சவாலும் உனக்கு இருக்கு. அதான், மோடின்னு தேசம் முழுக்க பரவலா மக்கள் ஏத்துண்ட ஒரு பா.ஜ.க தலைவரோட நீ மோதணும். அவருக்கு இருக்கற மக்கள் செல்வாக்கையும் நீ குறைக்கணும். அவருக்கோ உங்கம்மா, உன் சகோதரன் மாதிரியானவா எதிர் நோக்கற ஊழல் புகாரோ கெட்ட பேரோ கிடையாது. ஒரு பிரதமரா அவர் பண்ணின சாதனைகளே அவருக்கு பெரிய அரசியல் சொத்து. அவர் பொதுக் கூட்டத்துல பேசி நீ கேட்டிருக்கையா? மனுஷன் மக்கள்கிட்ட என்னமா பேசறார்! மக்களும் என்ன உற்சாகமா அவர் பேச்சை கேக்கறா! உனக்கு மூக்குன்னா அவருக்கு நாக்கு.  

இப்படில்லாம் நான் உன்னைப் பத்தி யோசிச்சுப் பாக்கறபோது, நாம இருக்கறது இந்தியான்னு எனக்கு சட்டுனு உறைக்கறது. எமர்ஜென்சி கொடுமைகளை ஏற்படுத்தின உன் பாட்டி இந்திரா காந்தியையும் காங்கிரஸ் கட்சியையும் ஒரு தேர்தல்ல மிதிச்சு தள்ளினவா நம்ம நாட்டு மக்கள். உங்க பாட்டியே அந்த மாதிரி ஒரு உதையை எதிர்பாத்திருக்க மாட்டா. ஆனா மூணே வருஷம் கழிச்சு அடுத்த தேர்தல் வந்தபோது, தள்ளி வச்ச உங்க பாட்டியையும் காங்கிரஸ் கட்சியையும் திரும்பவும் மடில எடுத்து வச்சுண்டாவா அதே மக்கள்தான். இதை நினைச்சுப் பார்த்தா உனக்கு தெம்பு கிடைக்கலாம். தனக்கு வந்த கெட்ட பேர்லேருந்தே உன் பாட்டி உடனே தப்பிச்சு வந்தபோது, உங்க அம்மா, உங்க அண்ணா, உங்க ஆத்துக்காரர் பேர்ல வந்த பழியெல்லாம் உனக்கு ஒரு தடையே இல்லை, நம்ம தேசத்து மக்கள் 'ரொம்ப நல்லவா'ன்னு நீ நினைக்கறையோ என்னமோ! 

நம்ம தேசத்து அரசியல்ல, மக்களுக்கு நல்லது பண்ணின தலைவருக்கு பெரிய எதிர்காலம் உண்டுன்னு உத்தரவாதம் இல்லை, கெடுதல் பண்ணின தலைவருக்கு எதிர்காலம் கிடையாதுன்னும் நிச்சயம் இல்லை.  அரசியல்வாதிகளோட சொர்க்கபுரி இந்தியான்னு நன்னா புரிஞ்சுண்டவாள்ள நீயும் ஒருத்தி. இதைத்தானம்மா உன்னோட அரசியல் பிரவேசம் தண்டோரா போட்டு சொல்றது? ஆனா என்ன, தண்டோரா சத்தம்கூட காதுல விழாம 'ரொம்ப நல்லவாளா' இந்திய மக்கள் கோடி கோடியா இருக்கா. நல்லவாள எப்படியும் ஆண்டவன்  கைவிடமாட்டான்னு நினைச்சு சமாதானப் பட்டுக்கறேன். வேற வழி?

* * * * *

Copyright © R. Veera Raghavan 2019

அரசியல் அதிகாரம்

  

சாரி திருவள்ளுவர் சார்! நீங்கள் விட்டதை இப்போது நிரப்பவேண்டி இருக்கிறது. 

இந்தியாவில், அதுவும் தமிழ்நாட்டில், ஒரு குறிப்பிட்ட துறையின் தன்மைகள் என்ன, அந்தத் துறையில் பிரகாசிப்பது எப்படி, என்பதற்கான வழிகாட்டுதல் இல்லாமல் பலபேர் அவதிப்படுகிறார்கள். அதுதான் அரசியல் துறை.

நீங்கள் ’இனியவை கூறல்’, ’கல்வி,’ ’கூடா நட்பு’, ’வாய்மை’, ’விருந்தோம்பல்’ என்று பலவாறாக 133 தலைப்புகளில் திருக்குறள்கள் எழுதி இருக்கிறீர்கள். இந்த ஒவ்வொரு தலைப்பும் ஒரு ‘அதிகாரம்’ எனப்படும்.  ஆனால், இதில் ‘அரசியல்’ அதிகாரம் இல்லையே! அரசியல் அதிகாரம் பற்றி அனைவரும் சந்தேகமில்லாமல் அறிந்துகொள்ளட்டும் என்ற நல்லெண்ணத்தில் இதோ, பத்து சிந்தனைகள் புதிதாக வெளியிடப் படுகின்றன. மன்னியுங்கள் வள்ளுவரே!

திருக்குறளின் பல ‘அதிகாரங்களி’லிருந்து (பலரும் அறிந்தது)	அரசியல் அதிகாரம் (அனைவரும் அறியவேண்டியது)
அகர முதல எழுத்தெல்லாம் ஆதி பகவன் முதற்றே உலகு.	அரசில் முளைக்கும் ஊழலெல்லாம் ஆளும் தலைவனுக்கே உறவு.
யாகாவா ராயினும் நாகாக்க காவாக்கால் சோகாப்பர் சொல்லிழுக்குப் பட்டு.	யாகாவாராயினும் பிடிக்க காக்கா, பிடிக்காதார் சோகமடைவர் புறம் தள்ளப்பட்டு.
கற்க கசடறக் கற்பவை கற்றபின் நிற்க அதற்குத் தக.	கற்க கசமுசா கப்ஸா கற்றபின் கறக்க அதற்குத் தக.
குழல்இனிது யாழ்இனிது என்பதம் மக்கள் மழலைச்சொல் கேளாதவர்.	குழல் இனிது யாழ் இனிது என்பவர் தலைவர் பெறும் வாழ்த்துச் சொல் கேளாதவர்.
நன்றி மறப்பது நன்றன்று நன்றல்லது அன்றே மறப்பது நன்று.	கொடுப்பதை மறப்பது நன்றன்று பெறுவதை வெடுக்கென மறப்பது நன்று.
உழுதுண்டு வாழ்வாரே வாழ்வார் மற்றெல்லாம் தொழுதுண்டு பின் செல்பவர்.	ஊழல்கொண்டு வாழ்வாரே வாழ்வார் மற்றெல்லாம் அழுதுகொண்டு பின் தங்குபவர்.
அன்பும் அறனும் உடைத்தாயின் இல்வாழ்க்கை பண்பும் பயனும் அது.	பணமும் பதவியும் உடைத்தாயின் பொது வாழ்க்கை பலமும் பயனும் அது.
இன்னா செய்தாரை ஒறுத்தல் அவர் நாண நன்னயம் செய்து விடல்.	இன்னா செய்தாரை ஒடுக்குதல் அவர் நாண பதவியளித்து அமைதி செய்து விடல்.
எப்பொருள் யார்யார்வாய்க் கேட்பினும் அப்பொருள் மெய்ப்பொருள் காண்பதறிவு.	எச்சொத்து யார் யார் வசம் கொடுப்பினும் அச்சொத்து நீதிமன்றம் காணாது வைப்பதறிவு.
எல்லா விளக்கும் விளக்கல்ல சான்றோர்க்குப் பொய்யா விளக்கே விளக்கு.	எல்லா சமாதியும் சமாதியல்ல தலைவர்க்கு மெரினா சமாதியே சமாதி.

* * * * *

Copyright © R. Veera Raghavan 2019